“ÖĞRETMENLER GÜNܔNDE
KABATAŞLILAR OLARAK
“ÖPÜLESİ ELLERİ” KUTLADIK


 

Bu yıl “Öğretmenler Günü” 24 Kasım 2007 Cumartesi gününe geldiği için ayrıca o gün Okulumuz Beşiktaş İlçe Müdürlüğünün “Öğretmenler Günü Töreni”ne ve Ordu ilinden gelen 50 Öğretmene ev sahipliği yapacağı için, biz onları bir gün önce, 23 Kasım Cuma günü son ders sonrası Öğretmenler Odası’nda kutladık. Okul Aile Birliği ile birlikte yaptığımız organizasyona göre o gün saat 14.30 sırasında çaylarımız ve bisküvilerimiz ile dersten çıkarak gelen öğretmenlerimizi karşılayarak onları tek tek tebrik ettik. Onlar da daha önceden oda duvarlarına büyüterek astığımız Nejat Gözen arkadaşımızın “Onların elleri öpülesi ellerdir.” şeklindeki yazısını okuyarak yetiştirdikleri öğrencilerin kendileri için düşüncelerini okuyarak duygulandılar. Bu yazı ile çocukları, onlara verdikleri değer ile sevgilerini açıklıyorlardı. Okul Müdürümüz Recep Memiş’in açılış konuşması ve pasta kesmesi sonrası çekilen anı fotoğrafları ile günü ölümsüzleştirdik. Aile Birliği adına öğretmenlerimize tek tek dağıtılan anı kalemleri sonrasında bizlere gösterdikleri sevgi, emek, eğitim ile Atamızın ifadesi ile “Bizi yetiştirdikleri Cumhuriyetimizin yeni nesil çocukları” olarak “öpülesi elleri” öperek ve onları tekrar kutlayarak seneye de beraber olabilmek dileğiyle onlara veda ettik.
Nejat GÖZEN arkadaşımızın öğretmenler günü yazısını bizden emekli olarak veya vefat ederek ayrılan “Öğretmenlerimizin Anısına” yayınlıyoruz:

 

24 kasım her sene “ÖĞRETMENLER GÜNܔdür.


Onların elleri’nin saygıyla, sevgiyle, yürekten öpüleceği sıradan bir gündür aslında.
Sıradan birgündür çünkü; o eller hergün, ama hergün; “Öpülesi Eller”dir.
Onlar sadece öğretmezler; yani sadece; “öğretmen” değildirler.
Onlar eğitirler; annedir, babadırlar.
Zahmet dolu, cefa dolu, sevgi, yürek doludur onlar.
Eğitim sistemimizin çıkmazını, politikacıların kurnazlığını bile onlardan biliriz, onları sorumlu tutarız.
Öğretmen olmak; yürek işidir.
Öğretmen olmak; sevgideki emeği bilme işidir.
Öğretmen olmak; bu emekteki teri akıtmayı göze alma işidir.
Öğretmen olmak; bu ülkeye, Cumhuriyet’e, geleceğe ; inanma işidir.
Yüce Ata’mıza sevdalanma işidir.
“......Yeni Nesli Yetiştirecek Olanlar...” onlardır.
Onlar, “....Cumhuriyetin yüksek karakterli muhafızlarıdır...”lar.
Bu noktada, bizlere düşen ise; onları hiç unutmamak, o elleri öpmek, hep öpmek işidir.
Hepsini, saygıyla, sevgiyle, rahmetle analım.
Uzatın elinizi, tutun o elleri, öpelim o elleri.
O eller “öpülesi eller” dir.


Nejat Gözen-69

 
       
 
       
       
       
       
       
       
 
 

Tüm etkinliklere dönmek için tıklayın...